جمله سازی با کلمه خُفت

کلمه «خُفت» یک واژه ادبی و قدیمی در زبان فارسی است (زمان گذشته فعل خُفتن). این کلمه به معنی «خوابید»، «به خواب رفت» یا «آرام گرفت» است. معمولاً در شعرها و داستان‌های تاریخی به جای کلمه «خوابید» از «خُفت» استفاده می‌شود.

۱۰ جمله با کلمه خُفت

• ۱. کودک پس از شنیدن قصه مادربزرگ، به آرامی خُفت.
• ۲. پهلوان شاهنامه، پس از نبردی سخت در زیر سایه درخت خُفت.
• ۳. شهر شلوغ و پر سروصدا، بالاخره در سکوت شب خُفت.
• ۴. مسافر خسته به محض رسیدن به کاروانسرا، آسوده خُفت.
• ۵. باد شدید وزید و پس از ساعتی طوفان خُفت (آرام شد).
• ۶. نگهبان قلعه نباید در هنگام نگهبانی لحظه‌ای غفلت کند و خُفت.
• ۷. آهو با خیال راحت در دشت سرسبز و امن خُفت.
• ۸. دیو سپید در غار تاریک و ترسناک خود خُفت.
• ۹. آتش خشم او با شنیدن حرف‌های پرمهر پدرش خُفت.
• ۱۰. چوپان گله را در دشت رها کرد و خود ساعتی خُفت.

نتیجه‌گیری

استفاده از کلمه خُفت به نوشته‌های ما حال و هوای ادبی و داستانی می‌دهد. این کلمه نشان‌دهنده آرامش یافتن یا خوابیدن است و بیشتر در متون کهن یا داستان‌های حماسی کاربرد دارد.