اگر دوستانت در مدرسه از تو فاصله می گیرند، شاید این ۷ رفتار دلیلش باشد
تا حالا شده زنگ تفریح ببینی دوستانت با هم بازی می کنند، اما وقتی نزدیکشان می شوی، کمتر با تو حرف بزنند؟
یا احساس کنی مثل قبل سراغت نمی آیند و دوست ندارند کنارت بنشینند؟
اگر با خودت فکر کرده ای «چرا دوستانم از من فاصله می گیرند؟» اول از همه یک چیز را بدان: این اتفاق لزوما به این معنی نیست که مشکلی در تو وجود دارد.
گاهی یک رفتار کوچک، یک شوخی نامناسب یا حتی یک عادت ساده باعث می شود دوستمان احساس خوبی نداشته باشد. شاید خودمان هم اصلا متوجه آن رفتار نشده باشیم.
پس بیا بدون اینکه خودت را سرزنش کنی، ۷ رفتار رایج را با هم بررسی کنیم. شاید یکی از آنها همان چیزی باشد که باید کمی تغییرش بدهی. 👇
۱. همیشه می خواهی حرف خودت انجام شود 🎯
فرض کن زنگ تفریح با دوستانت می خواهید یک بازی انجام دهید. یکی فوتبال را دوست دارد، یکی وسطی و تو اصرار داری حتما همان بازی ای را انجام دهید که خودت می خواهی.
اگر این اتفاق همیشه تکرار شود، دوستانت ممکن است احساس کنند نظر آنها برایت مهم نیست.
دوستی یعنی گاهی انتخاب تو باشد و گاهی انتخاب دوستت.
مثلا می توانی بگویی:
«این بار بازی تو را انجام می دهیم، زنگ بعدی بازی من را.»
همین جمله ساده نشان می دهد که می توانی با دیگران کنار بیایی.
۲. وسط حرف دوستانت می پری 🗣️👀
گاهی آن قدر برای گفتن حرف خودمان هیجان داریم که نمی گذاریم دوستمان جمله اش را تمام کند! 😄
دوستت شاید بخواهد اتفاق جالبی را برایت تعریف کند، اما تو وسط حرفش می پری و شروع می کنی درباره موضوع دیگری صحبت کردن.
اگر این کار زیاد تکرار شود، ممکن است دوستت احساس کند حرف هایش برای تو مهم نیست.
دفعه بعد که دوستت چیزی تعریف می کند، اجازه بده حرفش تمام شود. بعد جواب بده یا از او سوال بپرس.
مثلا:
«بعدش چی شد؟»
همین سوال کوچک می تواند نشان دهد که واقعا به حرفش گوش داده ای.
۳. زیاد دوستت را مسخره می کنی 😄🙈
شوخی کردن بین دوستان می تواند خیلی بامزه باشد، اما یک نکته مهم وجود دارد:
اگر فقط تو می خندی و دوستت ناراحت می شود، دیگر اسمش شوخی خوب نیست.
مثلا اگر دوستت در جواب دادن به یک سوال اشتباه کرد، خندیدن و مسخره کردن او جلوی بقیه ممکن است باعث شود دفعه بعد کمتر با تو حرف بزند.
قبل از یک شوخی از خودت بپرس:
«اگر همین حرف را درباره من می زدند، ناراحت می شدم؟»
اگر جواب «بله» است، بهتر است آن شوخی را نگویی.
۴. وسایل دوستانت را بدون اجازه برمی داری 🎒✋
مداد، پاک کن، خوراکی، دفتر یا هر وسیله دیگری که برای دوستت است، قبل از برداشتن اجازه بگیر.
حتی اگر مطمئن باشی دوستت ناراحت نمی شود، باز هم بهتر است بپرسی:
«می شود از مدادت استفاده کنم؟»
این کار فقط درباره وسایل نیست. احترام گذاشتن به وسایل شخصی دیگران باعث می شود آنها احساس راحتی بیشتری کنار تو داشته باشند.
و اگر دوستت گفت «نه»، نباید عصبانی شوی.
«نه» گفتن هم حق اوست.
۵. وقتی دوستت اشتباه می کند، سریع سرزنشش می کنی 😬
همه آدم ها اشتباه می کنند؛ حتی تو، دوستت و بهترین بازیکن فوتبال دنیا! 😄
اگر دوستت در یک بازی باخت یا جواب سوالی را اشتباه گفت، لازم نیست سریع بگویی:
«دیدی؟ گفتم بلد نیستی!»
می توانی به جایش بگویی:
«اشکال ندارد، دوباره امتحان کن.»
گاهی یک جمله ساده و مهربانانه باعث می شود دوستت احساس کند کنار تو می تواند خودش باشد و از اشتباه کردن نترسد.
۶. بیشتر درباره خودت حرف می زنی 🗣️🔄
فرض کن دوستت می گوید:
«دیروز یک گربه خیلی بامزه دیدم!»
و تو فوری شروع می کنی درباره بازی جدیدی که انجام داده ای یا اتفاقی که برای خودت افتاده حرف زدن.
تعریف کردن درباره اتفاق های خودت کاملا طبیعی است، اما دوستی یک گفت و گو است؛ یعنی هم تو حرف می زنی و هم دوستت.
گاهی از دوستت سوال بپرس:
- «تو چی؟»
- «بعدش چه کار کردی؟»
- «واقعا؟ بعد چه اتفاقی افتاد؟»
با همین سوال های ساده، دوستت می فهمد که حرف هایش برای تو مهم است.
۷. دوستت را فقط برای خودت می خواهی 👭❤️
این مورد شاید کمی عجیب به نظر برسد.
فرض کن بهترین دوستت در زنگ تفریح با یک دانش آموز دیگر بازی می کند. شاید با خودت بگویی:
«پس دیگه منو دوست نداره!»
اما داشتن یک دوست صمیمی به این معنی نیست که او نباید با کس دیگری هم دوست باشد.
اگر هر بار دوستت با فرد دیگری بازی کند ناراحت شوی، قهر کنی یا بگویی «پس دیگه با من دوست نباش»، ممکن است او هم کم کم احساس خستگی کند.
تو هم می توانی با بچه های دیگر بازی کنی، دوست های جدید پیدا کنی و اجازه بدهی دوستت هم دوستان دیگری داشته باشد.
پس اگر می پرسی چرا دوستانم از من فاصله می گیرند؟ و از کجا باید شروع کنم؟
قرار نیست همین الان تمام رفتارهایت را زیر و رو کنی.
فقط کمی به اتفاق های چند روز یا چند هفته اخیر فکر کن.
از خودت بپرس:
- آیا زیاد وسط حرف دوستانم می پرم؟
- آیا همیشه می خواهم بازی طبق نظر من باشد؟
- آیا شوخی هایی می کنم که ممکن است دیگران را ناراحت کند؟
- آیا بدون اجازه وسایل دیگران را برمی دارم؟
- آیا وقتی دوستم اشتباه می کند، او را مسخره می کنم؟
- آیا به حرف دوستانم به اندازه حرف خودم توجه می کنم؟
- آیا وقتی دوستم با فرد دیگری بازی می کند، ناراحت می شوم؟
اگر جواب یکی از این سوال ها «بله» بود، نگران نباش.
این یعنی یک فرصت برای بهتر شدن پیدا کرده ای، نه اینکه آدم بدی هستی.
شاید اصلا مشکل از تو نباشد!
این قسمت خیلی مهم است.
اگر دوستانت مدتی است کمتر با تو حرف می زنند، فوری نتیجه نگیر که حتما رفتار تو باعث این اتفاق شده است.
گاهی یک دوست خسته است، ناراحت است، مشکل دیگری دارد یا فقط دلش می خواهد مدتی با گروه دیگری بازی کند.
پس اگر این اتفاق افتاد، می توانی خیلی ساده از او بپرسی:
«چیزی شده؟ احساس می کنم این چند روز کمتر با هم حرف می زنیم.»
بعد به جوابش گوش بده.
اگر هم متوجه شدی کاری کرده ای که ناراحتش کرده، لازم نیست بحث کنی یا بگویی «من که منظوری نداشتم».
می توانی بگویی:
«اگر ناراحتت کردم، ببخشید. سعی می کنم دفعه بعد بیشتر حواسم باشد.»
گاهی همین جمله می تواند شروع یک گفت و گوی خوب باشد.
دوست خوب بودن یعنی کامل بودن؟ نه! 🌱
هیچ کس دوست کامل نیست.
ممکن است یک روز حرف دوستت را قطع کنی، یک روز شوخی نامناسبی داشته باشی یا حتی سر یک بازی با هم بحث کنید.
مهم این است که بتوانی اشتباهت را ببینی و اگر لازم بود آن را اصلاح کنی.
اگر هنوز با خودت می گویی «چرا دوستانم از من فاصله می گیرند؟»، به جای اینکه خودت را سرزنش کنی، از خودت بپرس:
«چه کاری می توانم انجام بدهم تا دوست بهتری باشم؟»
گاهی جواب همین سوال، اولین قدم برای بهتر شدن یک دوستی است. 😊
حالا تو بگو: به نظرت کدام یک از این ۷ رفتار بیشتر می تواند باعث ناراحتی یک دوست شود؟
نظر شما درباره این مطلب چیست؟
