چطور با همسر درون گرا در مهمانی های خانوادگی رفتار کنیم؟

مهمانیهای خانوادگی برای بعضی افراد فرصتی برای معاشرت، گفتوگو و وقت گذراندن با نزدیکان است؛ اما برای یک فرد درونگرا، جمعهای شلوغ و گفتوگوهای طولانی ممکن است انرژی زیادی بگیرد. اگر شما فردی اجتماعی و پرحرف باشید، ممکن است سکوت یا فاصله گرفتن همسرتان را به بیمیلی، ناراحتی یا حتی بیاحترامی به خانواده تعبیر کنید.
در چنین شرایطی، دانستن اینکه چطور با همسر درون گرا در مهمانی های خانوادگی رفتار کنیم؟ میتواند از بسیاری از سوءتفاهمها جلوگیری کند. هدف این نیست که همسرتان را وادار کنید مثل شما رفتار کند؛ بلکه بهتر است راهی پیدا کنید که هم او احساس راحتی داشته باشد و هم ارتباط خانوادگی حفظ شود.
درونگرایی به معنای ناتوانی در برقراری ارتباط یا دوست نداشتن دیگران نیست. بسیاری از افراد درونگرا از معاشرت لذت میبرند، اما معمولاً به زمان بیشتری برای تنهایی، استراحت یا ارتباطهای آرامتر نیاز دارند.
پیش از مهمانی با همسر درونگرا هماهنگ کنید
یکی از بهترین کارها این است که قبل از رفتن به مهمانی، درباره شرایط آن با یکدیگر صحبت کنید. لازم نیست این گفتوگو طولانی یا جدی باشد؛ چند سؤال ساده میتواند از اختلافهای بعدی جلوگیری کند. مثلاً مشخص کنید:
- مهمانی تقریباً چند ساعت طول میکشد؟
- چه کسانی قرار است حضور داشته باشند؟
- آیا فرد یا افرادی در جمع هستند که همسرتان با آنها راحتتر است؟
- اگر خسته شد، چگونه میتواند موضوع را به شما اطلاع دهد؟
- آیا میتوانید بعد از مدت مشخصی مهمانی را ترک کنید؟
اگر مهمانی قرار است چند ساعت طول بکشد، توافق درباره زمان تقریبی ماندن میتواند احساس کنترل بیشتری به همسرتان بدهد. البته بهتر است این زمانبندی انعطافپذیر باشد و به شرایط واقعی مهمانی هم توجه کنید.

یک علامت بین خودتان تعیین کنید
اگر همسرتان در جمع راحت نیست، ممکن است نخواهد جلوی دیگران بگوید که خسته شده یا ترجیح میدهد زودتر برگردد. میتوانید قبل از مهمانی یک علامت ساده بین خودتان تعیین کنید؛ مثلاً یک کلمه یا اشاره مشخص.
این کار به او اجازه میدهد بدون ایجاد موقعیت ناخوشایند، وضعیت خود را به شما منتقل کند.
در مهمانی او را مجبور به صحبت کردن نکنید
یکی از رفتارهایی که ممکن است برای فرد درونگرا آزاردهنده باشد، قرار گرفتن ناگهانی در مرکز توجه است.
مثلاً گفتن جملههایی مانند:
- «چرا ساکتی؟»
- «تو هم یه چیزی بگو!»
- «چرا با کسی حرف نمیزنی؟»
یا تعریف کردن یک خاطره از او بدون اینکه آمادگی داشته باشد، میتواند فشار بیشتری ایجاد کند.
اگر همسرتان بیشتر شنونده است، لازم نیست این رفتار را فوراً اصلاح کنید. ممکن است او از گفتوگوی آرام با یک یا دو نفر لذت بیشتری ببرد و نیازی نداشته باشد در تمام بحثهای گروهی شرکت کند.
سکوت همیشه نشانه ناراحتی یا بیاحترامی نیست.
همسرتان را در برابر خانواده سرزنش یا مسخره نکنید
اگر خانواده درباره کمحرفی همسرتان سؤال کردند، بهتر است در همان جمع از او دفاع کنید و موضوع را به یک شوخی تبدیل نکنید.
گفتن جملههایی مثل «ایشان همیشه همینطوریه»، «اصلاً بلد نیست با مردم حرف بزنه» یا «باید ازش حرف کشید» ممکن است برای همسرتان حس خجالت یا بیاحترامی ایجاد کند.
لازم نیست برای سکوت یا رفتار آرام او از کسی عذرخواهی کنید. یک پاسخ ساده و محترمانه کافی است:
«کمی کمحرفتره و بیشتر دوست داره شنونده باشه.»
یا:
«با جمعهای آرامتر راحتتره.»
این نوع پاسخ هم موضوع را مدیریت میکند و هم همسرتان را در موقعیت دفاع از خودش قرار نمیدهد.
لازم نیست تمام مدت مهمانی کنار هم باشید
یکی از اشتباهات رایج این است که تصور کنیم زن و شوهر باید در تمام مدت مهمانی کنار یکدیگر باشند و با همه افراد معاشرت کنند.
اگر همسرتان درونگراست، ممکن است ترجیح دهد مدتی با یک نفر گفتوگوی دونفره داشته باشد، در گوشهای آرامتر بنشیند یا حتی چند دقیقه از فضای شلوغ فاصله بگیرد.
اگر شرایط مهمانی اجازه میدهد، به او این آزادی را بدهید.
مثلاً ممکن است چند دقیقه در آشپزخانه کمک کردن، رفتن به حیاط یا نشستن در یک اتاق آرامتر به او فرصت استراحت بدهد. این رفتار به معنای قهر کردن یا بیاحترامی به میزبان نیست.

از همسرتان انتظار نداشته باشید مثل شما معاشرت کند
اگر خودتان فردی برونگرا هستید، احتمالاً شروع گفتوگو، شوخی با دیگران و رفتوآمد بین گروههای مختلف برایتان سادهتر است. اما بهتر است همین الگو را معیار رفتار همسرتان قرار ندهید.
ممکن است شما بعد از یک مهمانی شلوغ احساس انرژی بیشتری داشته باشید، در حالی که همسرتان پس از همان مهمانی نیاز به استراحت داشته باشد.
تفاوت در میزان نیاز به معاشرت لزوماً به معنی تفاوت در علاقه به خانواده یا میزان محبت به شما نیست.
به جای اینکه بپرسید:
«چرا مثل من رفتار نمیکنی؟»
بهتر است بپرسید:
«چه چیزی باعث میشود در مهمانی راحتتر باشی؟»
همین تغییر کوچک در نوع سؤال میتواند فضای گفتوگو را کاملاً تغییر دهد.
چطور بین خواسته خودمان و راحتی همسرمان تعادل ایجاد کنیم؟
درک درونگرایی به این معنا نیست که تمام برنامههای خانوادگی را حذف کنید یا همیشه طبق خواسته یک نفر پیش بروید. رابطه سالم به توافق و سازش دوطرفه نیاز دارد.
اگر شما دوست دارید بیشتر در مهمانیهای خانوادگی شرکت کنید و همسرتان حضور کوتاهتری را ترجیح میدهد، میتوانید راههای میانه را امتحان کنید:
- بعضی مهمانیها را کامل شرکت کنید و بعضی را کوتاهتر بمانید.
- برای مهمانیهای شلوغ، زمان خروج تقریبی مشخص کنید.
- در مهمانیهای طولانی، فرصت استراحت کوتاه داشته باشید.
- گاهی شما بهتنهایی در یک دورهمی خانوادگی شرکت کنید، اگر همسرتان تمایلی به حضور ندارد.
- درباره مهمانیهای مهم و مناسبتی از قبل برنامهریزی کنید.
هدف این نیست که همیشه یکی از شما کوتاه بیاید؛ هدف این است که راهی پیدا کنید که نیازهای هر دو نفر دیده شود.
بعد از مهمانی، از همسرتان بازجویی نکنید
اگر بعد از برگشتن از مهمانی بلافاصله بپرسید:
«چرا با فلانی حرف نزدی؟»
«چرا اینقدر ساکت بودی؟»
«فکر نمیکنی خانواده من ناراحت شدند؟»
ممکن است گفتوگو خیلی زود به دفاع کردن و دلخوری تبدیل شود.
اگر موضوع مهمی وجود دارد، بهتر است بعد از اینکه هر دو آرامتر شدید درباره آن صحبت کنید. به جای قضاوت کردن رفتار همسرتان، درباره تجربه خودش سؤال کنید:
«مهمانی برایت چطور بود؟»
«کدام قسمت برایت سختتر بود؟»
«دفعه بعد چه کاری میتوانیم انجام دهیم که راحتتر باشی؟»
این نوع گفتوگو به جای سرزنش، به پیدا کردن راهحل کمک میکند.
اگر خانواده درباره کمحرفی همسرتان سؤال کردند چه کنید؟
گاهی مشکل اصلی خود مهمانی نیست؛ بلکه واکنش خانواده به رفتار همسر است. ممکن است یکی از اعضای خانواده بارها درباره ساکت بودن او سؤال کند یا از شما بخواهد او را بیشتر وارد بحث کنید.
در این شرایط بهتر است از همسرتان در برابر فشار غیرضروری حمایت کنید. لازم نیست درباره شخصیت او توضیح طولانی بدهید. یک پاسخ کوتاه مانند:
«او کمی آرامتره و با جمعهای کوچکتر راحتتر ارتباط میگیره.»
میتواند کافی باشد.
اگر خانواده شما مرتباً از همسرتان انتظار دارند برخلاف شخصیت و راحتی خودش رفتار کند، بهتر است این موضوع را در خلوت و بدون حضور دیگران مدیریت کنید.

آیا درونگرایی با خجالتی بودن یا اضطراب اجتماعی فرق دارد؟
درونگرایی، خجالتی بودن و اضطراب اجتماعی یکسان نیستند.
فرد درونگرا ممکن است از معاشرت لذت ببرد اما پس از تعامل طولانی به زمان تنهایی نیاز داشته باشد. فرد خجالتی ممکن است از قضاوت دیگران نگران شود، در حالی که اضطراب اجتماعی میتواند با ترس یا اضطراب قابلتوجه در موقعیتهای اجتماعی همراه باشد.
بنابراین نباید هر سکوت یا کنارهگیری را به یک مشکل روانشناختی نسبت داد.
اگر همسرتان فقط در مهمانیها کمحرف است اما در سایر بخشهای زندگی ارتباط عادی دارد، این رفتار لزوماً نشانه وجود مشکل نیست. اما اگر ترس یا اضطراب اجتماعی شدید باعث اختلال در روابط، کار یا زندگی روزمره شده است، گفتوگو با متخصص سلامت روان میتواند کمککننده باشد.
کارهایی که بهتر است در مهمانی انجام ندهید
اگر میخواهید پاسخ سوال چطور با همسر درون گرا در مهمانی های خانوادگی رفتار کنیم؟ را بدانید، دانستن کارهایی که نباید انجام دهید هم اهمیت زیادی دارد:
- او را جلوی دیگران به کمحرفی متهم نکنید.
- برای صحبت کردن یا شوخی کردن تحت فشارش نگذارید.
- از سکوت او برای تعریف کردن خاطرات شخصی یا شوخی با دیگران استفاده نکنید.
- او را مجبور نکنید در تمام مدت مهمانی کنار شما باشد.
- رفتار او را با افراد برونگرا مقایسه نکنید.
- از خانواده نخواهید مدام او را وارد بحث کنند.
- بعد از مهمانی، تمام رفتارهای او را بازخواست نکنید.
- در مقابل خانواده وانمود نکنید که او مشکلی دارد که باید «درست» شود.
یک برنامه ساده برای مهمانی بعدی
اگر مهمانی خانوادگی مهمی در پیش دارید، میتوانید قبل از رفتن این برنامه ساده را امتحان کنید:
قبل از مهمانی:
درباره مدت حضور، افراد حاضر و شرایط احتمالی صحبت کنید.
هنگام ورود:
با هم سلام و احوالپرسی کنید و اجازه دهید همسرتان با سرعت خودش وارد گفتوگوها شود.
در طول مهمانی:
او را مجبور به معاشرت مداوم نکنید و اگر نیاز داشت، فرصت کوتاهی برای فاصله گرفتن از جمع به او بدهید.
اگر خسته شد:
از علامت توافقشده استفاده کنید و درباره ماندن بیشتر یا رفتن تصمیم بگیرید.
بعد از مهمانی:
به جای تحلیل رفتار او، درباره تجربهاش صحبت کنید و برای دفعه بعد راهکار مشترکی پیدا کنید.
جمعبندی؛ چطور با همسر درون گرا در مهمانی های خانوادگی رفتار کنیم؟
برای اینکه بدانیم چطور با همسر درون گرا در مهمانی های خانوادگی رفتار کنیم، مهمترین نکته این است که تفاوت شخصیتی او را با بیعلاقگی یا بیاحترامی اشتباه نگیریم. هماهنگی قبل از مهمانی، عدم اعمال فشار برای معاشرت، حمایت از همسر در برابر کنجکاوی دیگران و احترام به نیاز او برای استراحت میتواند حضور در جمع را برای هر دو نفر راحتتر کند.
در نهایت، قرار نیست یکی از زوجین شخصیت خود را برای دیگری تغییر دهد. گفتوگوی صادقانه و پیدا کردن تعادلی که هم نیاز به ارتباط اجتماعی و هم نیاز به آرامش را در نظر بگیرد، معمولاً راه سالمتری برای مدیریت مهمانیهای خانوادگی است.
نظر شما درباره این مطلب چیست؟

