اصول و نکات مهم در طراحی باغ ویلا

برخی گمان می‌کنند صرف وجود گیاهان در اطراف یک ویلا می‌تواند آن را به یک ویلا باغ تبدیل کند. در حالی که این نوع نگاه، اشتباه است. طراحی یک باغ ویلا بسیار به خلق یک اثر هنری شباهت دارد.

در طراحی، ما از خط، بافت و فرم برای تغییر فضا استفاده می‌کنیم؛ همان‌طور که یک هنرمند از همین عناصر برای ترکیب یک نقاشی استفاده می‌کند.

اصول و نکات مهمی در طراحی باغ ویلا وجود دارند که بی‌توجهی به هرکدام از آن‌ها می‌تواند باعث به وجود آمدن اثری ضعیف شود. سبک‌ها و سلیقه‌های مختلفی در انتخاب ویلا باغ‌ها وجود دارند؛ اما تمامی آن‌ها به اصولی پایبند هستند.

بیشتر بخوانید: طراحی باغ ویلا 500 متری ، طراحی باغ ویلا 1000 متری

سادگی

دستیابی به سادگی در یک باغ ویلا به این معنی نیست که شما باید به سمت ظاهری خالی از ظرافت و خلاقیت حرکت کنید.

علاوه بر این، نباید سایر ویژگی‌ها، مانند جلوه‌های نورپردازی حذف شوند. بسیاری از باغ ویلاها طرح‌های پیچیده‌ای دارند، اما سادگی آن‌ها در عدم شلوغی و به‌هم‌ریختگی و همچنین تکرار فرم‌ها، گیاهان، بافت‌ها و رنگ‌ها است.

حتی یک باغ کلبه‌ای معمولی که ممکن است گیاهان زیادی را در یک فضای کوچک نگهداری کند، می‌تواند به سادگی دست یابد.

نقطه کانونی

وقتی به یک باغ ویلا نگاه می‌کنید، اولین چیزی که توجه شما را جلب می‌کند، نقطه کانونی است. طراحی باغ ممکن است بیش از یک نقطه کانونی داشته باشد؛ اما به طور معمول دارای یک نقطه کانونی اولیه است.

دیگر نقاط کانونی که با نقطه کانونی اولیه برای جلب توجه ناظر رقابت نمی‌کنند، می‌توانند طراحی کلی باغ ویلا را بهبود بخشند. دو نقطه کانونی اصلی در یک چشم‌انداز زمانی با یکدیگر رقابت نمی‌کنند که یکی در حیاط جلو و دیگری در حیاط‌خلوت باشد.

نقاط کانونی شامل بخش‌هایی از معماری یا ساختارهای مختلفی مانند گیاهان، سازه‌های باغ، حوض و … می‌شوند.

حتی عناصری مانند بافت، حرکت و رنگ می‌توانند به عنوان نقاط کانونی در نظر گرفته شوند. اشکال هندسی، مانند خطوط و دایره‌هایی که توسط اجزای طراحی پدید می‌آیند نیز به کانونی شدن کمک می‌کنند.

به عنوان مثال، خط مستقیم یا منحنی یک مسیر پیاده‌رو یا باغ را می‌توان برای هدایت توجه به یک گیاه برجسته یا یک سازه استفاده کرد. نقطه کانونی می‌تواند هرگونه اشیاء مانند درخت، فواره یا مجسمه باشد.

تعادل

تعادل در طراحی باغ ویلا تصویری دلپذیر و آرامش‌بخش به بیننده ارائه می‌دهد. از طرف دیگر، یک منظره نامتعادل می‌تواند باعث شود بیننده احساس ناراحتی کند.

دستیابی به تعادل به معنای داشتن وزن بصری برابر در دو طرف منظره است. اما به این معنا نیست که دقیقا تعداد و انواع گیاهان، سازه‌های باغ یا رنگ‌ها در هر دو طرف حیاط شما یکسان باشند. با این حال، این آرایش یکی از سه نوع تعادل را در طراحی منظر توصیف می‌کند: تعادل متقارن.

تعادل متقارن

اغلب در طراحی‌های رسمی ویلا باغ‌ها استفاده می‌شود. تعادل متقارن، انعکاسی است از یک نیمه طرح به سمت دیگر آن. یعنی اگر یک خط فرضی در مرکز باغ رسم کنید، هر طرف آن خط آینه‌ای از طرف دیگر است. به طور معمول، باغ‌های متقارن متعادل نیاز به نگهداری دقیقی دارند.

تعادل نامتقارن

در طراحی باغ ویلا مدرن بیشتر می‌توان رد پای تعادل نامتقارن را مشاهده کرد. تعادل نامتقارن وزن بصری یکسانی در دو طرف محور مرکزی دارد، اما عناصر طراحی تصاویر آینه‌ای از یکدیگر نیستند. طرح‌های منظره نامتقارن کمی خلاقانه‌تر از طرح‌های متقارن به نظر می‌رسند. ترکیب یا خوشه‌ای از گیاهان و همچنین سازه‌ها می‌توانند با وجود ایجاد عدم تقارن در چشم‌انداز باغ، تعادل منظره را نیز حفظ کنند.

تعادل پروگزیمال

به این تعادل، تعادل پرسپکتیو نیز گفته می‌شود. این نوع طراحی بر روابط بین اجزای چشم‌انداز دور و نزدیک تأکید دارد. تعادل پروگزیمال به نمای پیش‌زمینه، میانی و پس‌زمینه یک طرح می‌پردازد.

به عنوان مثال، اشیایی در پیش‌زمینه که به بیننده نزدیک‌تر هستند، وزن بصری بیشتری دارند؛ حتی اگر به‌طور کلی کوچک‌تر از درختان بلند در پس‌زمینه باشند.

تناسب

طراحی باغ ویلا شامل دو جنبه نسبت است: نسبت نسبی و نسبت مطلق. نسبت نسبی اندازه یک شی را در مقایسه با سایر اشیا در چشم‌انداز در نظر می‌گیرد. نسبت مطلق فقط اندازه یک جسم خاص را مدنظر قرار می‌دهد.

مقیاس انسانی که نشان‌دهنده اندازه بدن انسان است، نمونه‌ای از نسبت مطلق محسوب می‌شود. هنگام مقایسه مقیاس انسانی با مقیاس گیاهی، مقیاس خانه و مقیاس سازه‌های باغ، این رابطه اندازه متناسب است که به طراحان کمک می‌کند تا طرح‌های راحت، قابل اجرا و کاربردی تولید کنند.

به عنوان مثال، یک پاسیو بزرگ که مقیاس یک خانه را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد، نامتناسب به نظر می‌رسد و طراحی کلی را از تعادل خارج می‌کند. یک گیاه کوچک در یک کوزه بزرگ ناخوشایند به نظر می‌رسد؛ زیرا نسبت نسبی آن کاهش یافته است.

تناسب فقط اقلام ملموس را در نظر نمی‌گیرد؛ فضای باز را نیز در نظر می‌گیرد. نیاز نیست تمام گوشه و کنار باغ پر از گیاه یا حجم‌های دیگر باشد. فضاهای باز نه تنها در طراحی تناسب ایجاد می‌کنند، بلکه آرامشی را نیز از منظره‌ای شلوغ فراهم می‌کنند.

ریتم

درست همان‌طور که ریتم در یک آهنگ مشخص می‌شود، ریتم در طراحی باغ ویلا نیز از طریق قرار دادن اشیا یا گیاهانی بین اجزا اصلی ایجاد می‌شود. به عبارت دیگر، ریتم ممکن است شامل گروه‌بندی گیاهان با فاصله بین آن‌ها باشد. حتی مناطق نشیمن مجزا و با فاصله، نوعی ریتم را در منظره پدید می‌آورند.

خطوط در یک باغ ویلا توسط فرم‌ها و اشکال پیاده‌روها، پاسیوها، نیمکت‌ها، گیاهان و حتی خود ویلا پدید می‌آیند. شایان توجه است که خطوط یک باغ همیشه صاف نیستند. خطوط منحنی به نرم شدن سختی ایجاد شده توسط خطوط مستقیم کمک می‌کنند. آن‌ها همچنین می‌توانند تغییر تدریجی جریان را در طراحی ایجاد کنند, زیرا موضوع کلی از یک منطقه به منطقه دیگر منتقل می‌شود.

خطوط باغ همیشه مسیری را در امتداد زمین دنبال نمی‌کنند. خطوط عمودی، بعد دیگری به خطوط افقی که در کف چشم‌انداز وجود دارد، اضافه می‌کنند. درختان، دیوارها و حصارها از جمله اجزای منظره هستند که خطوط عمودی ایجاد می‌کنند.

این خطوط عمودی دیوارهای فضای باز را تشکیل می‌دهند، فضاهای باغ را محصور می‌کنند و پس‌زمینه‌هایی را برای طراحی منظره فراهم می‌سازند.

وحدت یا یکپارچگی

هنگامی که یک طراحی باغ ویلا به وحدت می‌رسد، می‌توان اجزای مختلف را در هماهنگی با یکدیگر دید. طراحی کلی آن، ناهنجار و دست و پا گیر نیست و چشمان بیننده را خسته نمی‌کند.

طراحی یکپارچه ویلا باغ، از هر زاویه که دیده شود، خوب به نظر می‌رسد. این طراحی اجزایی را تشکیل می‌دهد که به جای رقابت برای جلب توجه، یکدیگر را تکمیل می‌کنند. یک طراحی یکپارچه زمانی به دست می‌آید که از پنجره‌های ویلا چشم‌اندازی مناسب و جذاب دیده شود.

جمع‌بندی

در طراحی باغ ویلا باید نکات مختلفی را در نظر داشت. مهم‌ترین اصول در این نوع طراحی شامل رعایت سادگی، تمرکز، تعادل، تناسب، ریتم و یکپارچگی است. در صورت رعایت تمامی این موارد فارغ از سبک یا بزرگ و کوچک بودن پروژه می‌توان به یک باغ ویلای اصولی، زیبا و آرامش‌بخش دست پیدا کرد.

منبع: دکوبوم