18 عکس برگزیده از مسابقه بینالمللی عکاسی 1839 | تصاویر خیرهکننده از برترین عکاسان جهان

ترکیب سه تصویر چشمنواز: کاکتوسهای بلند زیر آسمان بنفش با ماه، زنان با لباسهای آبی در پسزمینهای انتزاعی از رنگهای قرمز و سیاه، و دو پنگوئن امپراتور همراه با جوجهشان بر روی برف.
مسابقه بینالمللی «جوایز ۱۸۳9» برندگان رقابت عکاس سال خود را معرفی کرد. برندگان در بخشهای حرفهای و غیرحرفهای، تواناییهای چشمگیری در زمینهی هنر و مهارت فنی عکاسی از خود نشان دادهاند. افزون بر آن، در سایر بخشهای متنوع این رقابت نیز آثار تحسینبرانگیزی به عنوان برگزیده معرفی شدند.
عکاس بینالمللی سال ۱۸۳۹ — Jaime Travezán
Jaime Travezán که فعالیت خود را بهعنوان عکاس خبری آغاز کرد و سپس به حوزهی پرتره و مد روی آورد، امسال عنوان عکاس بینالمللی سال را از آنِ خود کرد. مجموعهی برندهی او با عنوان «رویا» (Dream) بهعنوان کمپینی تبلیغاتی برای طراح مد Ade Bakare ثبت شده و از ترکیب رنگهای زنده، ترکیببندیهای خلاقانه و تکنیکهای ویرایش نوآورانه بهره میبرد.

در یکی از عکسهای این مجموعه، تصویر فراواقعگرای فردی دیده میشود که سه بار تکرار شده است؛ عینک آفتابی به چشم دارد، پیراهن آبی و شلوار سبز پوشیده و در برابر پسزمینهای سیاه و قرمز ایستاده است.
در تصویری دیگر، شش زن با لباسهای آبی روشن در صحرایی فراواقعی و پرکنتراست ایستادهاند؛ تپههای شنی سیاهوسفید، نور دراماتیک و درخشش رنگ قرمز در پسزمینه، فضایی رؤیایی و خیالانگیز پدید آورده است.

تراوزان در توضیح این پروژه میگوید:
«این مجموعه را بلافاصله پس از بازگشت از نامیبیا عکاسی کردم. هنوز تحت تأثیر صحرای سرخ سوسوسولی بودم و میخواستم بخشی از آن چشمانداز را وارد آثارم کنم.»
در بخش دیگری از مجموعه، سه زن با شنلهای سبز لیمویی و جزئیات گلدار آبی و شلوارهای قرمز در فضایی از رنگهای تند و تضادهای بصری ظاهر شدهاند.

او توضیح میدهد:
«ما مدل زیبایی به نام اولولاده را در استودیویی در لندن، مقابل پسزمینهای سفید عکاسی کردیم و سپس این تصاویر را با مناظر سیاهوسفید نامیبیا ترکیب نمودیم تا به شکلی رنگارنگ و زنده بازآفرینی شوند.»
تراوزان دربارهی انتخاب رنگها میگوید:
«برای مجموعهی “رویا”، کویر نامیبیا مرا واداشت تا از رنگ قرمز استفاده کنم. چون این مجموعه دربارهی حالت رویایی و ذهنی است، آن قرمز را تا مرز نهاییاش پیش بردم.»
برندگان برگزیده در بخشهای گوناگون
«پس از وعدهی غذایی» اثر پل هِرمَنسن — مدال برنز بخش حرفهای، شاخهی عکاسی هوایی

«جزئیات» اثر سوتلانا فادیِوا — مدال طلا، بخش معماری

«جنون قارچ» اثر پاناگیوتیس دالاگیورگوس — مدال طلا، بخش ماکرو

«منحنی» اثر ناتالیا پیروگُووا — مدال طلا، بخش رویداد

«فراتر از پژواک سم آنها» اثر هیروشی کوتومی — مدال طلا، بخش حیوانات اهلی

«انبار تنها» اثر برایان کلاپ — مدال نقره، بخش مینیمالیسم

«طلوع ماه در آریزونا» اثر مایکل میهالوویچ — مدال طلا، بخش منظره

«نگهبان ساعت آبی» اثر الکساندر تاشو — مدال طلا، بخش طبیعت

«ونیز آفریقا» اثر مائورو دِ بتیو — مدال طلا، بخش روایتگری

«اقیانوس ما» اثر بروک پایک — مدال طلا، بخش عکاسی زیر آب

«خانوادهی امپراتور» اثر ریستو رائونیو — مدال طلا، بخش حیاتوحش

«مونت سن میشل در صبح مهآلود» اثر رولانداس اوربوناویسیوس — مدال طلا، بخش منظره، غیرحرفهای

«سَر یا دُم» اثر جودی فِریدیانی — مدال طلا، بخش مینیمالیسم، غیرحرفهای

«دهان باز» اثر فابی فرگونسی — مدال طلا، بخش ماکرو، غیرحرفهای

«ماهیگیری با باکلان» اثر جو مارتیندیل — مدال طلا، بخش سفر، غیرحرفهای

جمعبندی
مسابقهی بینالمللی عکاس سال ۱۸۳۹ بار دیگر نشان داد که عکاسی فراتر از مستندسازی، زبان جهانی احساس و تخیل است. از مناظر خیالانگیز تا پرترههای مفهومی، این آثار گواهیاند بر قدرت بیپایان تصویر در بازنمایی درونیترین لایههای انسان و طبیعت.
💬 نظر شما درباره این مطلب چیست؟




