اختلال برانگیختگی جنسی زنان؛ علل، علائم، تشخیص و روش های درمان آن

برانگیختگی مجموعهای از وقایع را در بدن تنظیم میکند: جریان خون به بافتهای اطراف واژن و کلیتوریس افزایش مییابد و باعث تورم میشود. واژن روان کننده طبیعی تولید میکند. این وقایع نتیجه یک سری واکنشهای زنجیرهای است. هرگونه وقفه در فرایند میتواند باعث اختلال شود. بسیاری از موارد اعم از روانی و جسمی میتوانند بر روند برانگیختگی تأثیر بگذارند.
اختلال برانگیختگی جنسی به دلایل زیادی میتواند اتفاق بیفتد. برخی از اینها از نظر عاطفی مانند استرس و اضطراب یا مشکلات در رابطه هستند. عوامل رفتاری مانند الکل یا سیگار کشیدن نیز ممکن است مقصر باشند، همانطور که برخی از داروهای خاص. بهعنوانمثال، برخی از داروهای ضدافسردگی با مشکلات جنسی ازجمله کاهش میل یا برانگیختگی جنسی مرتبط هستند.
دلایل برانگیختگی جنسی زنان
دلایل روانشناختی برانگیختگی جنسی زنان
مسائل بهداشتی هیجانی و روانی که میتوانند باعث ایجاد اختلال برانگیختگی شوند عبارتاند از:
- عزتنفس پایین
- تصویر بد بدن
- فشار
- اضطراب
- افسردگی
- مشکلات رابطه
- افکار منفی
- گناه
- دلایل هورمونی
هورمونها یک عنصر ضروری برای برانگیختگی هستند. تغییر در سطح هورمون ممکن است بر توانایی برانگیختگی شما تأثیر بگذارد. با این حال، هنوز مشخص نیست که آیا رابطه مستقیمی بین سطح هورمون و عملکرد جنسی وجود دارد یا خیر.
مواردی که میتواند باعث ایجاد تغییرات هورمونی و اختلال احتمالی شود شامل موارد زیر است:
بالا رفتن سن از علل اختلال برانگیختگی جنسی زنان
- یائسگی
- قرصهای ضدبارداری
- بارداری
دلایل جسمی برانگیختگی جنسی زنان
برانگیختگی زیاد به سیستم گردش خون و سیستم عصبی بدن بستگی دارد. مشکلات مربوط به هریک از این موارد ممکن است باعث اختلال برانگیختگی شود.
برخی از دلایل بالقوه آناتومیکی عبارتاند از:
- کاهش جریان خون به واژن
- آسیب عصبی در لگن
- عفونت مهبل یا مثانه
- نازک شدن، خشک شدن بافتهای واژن
علل دیگر برانگیختگی جنسی زنان
عوامل دیگر همچنین میتوانند منجر به اختلال برانگیختگی شوند، ازجمله:
- داروها مهارکنندههای انتخابی بازگشت مجدد سروتونین (SSRIs)، نوعی داروی ضدافسردگی، ممکن است باعث اختلال برانگیختگی شود.
- درمانهای پزشکی: اگر تحت شیمیدرمانی یا پرتودرمانی قرارگرفتهاید، ممکن است این اختلال را تجربه کنید. به همین ترتیب، یک عمل جراحی اخیر ممکن است باعث برانگیختگی و تحریک جنسی شود.
- آمادگی جنسی ناکافی است: ممکن است از طرف خود یا شریک زندگی خود بهطور کامل تحریک و برانگیخته نشوید.
- دیابت: دیابت میتواند بر روی سیستم عصبی و عروقی شما تأثیر بگذارد. این ممکن است برانگیختگی را دشوارتر کند زیرا بدن شما قادر به ارسال هورمونهای لازم، خون و سیگنال برای برانگیختگی نیست.
چه افرادی به اختلال برانگیختگی جنسی مبتلا میشوند؟
درحالیکه این اختلال میتواند هر زن را تحت تأثیر قرار دهد، به نظر میرسد زنان مسن بیشتر آن را تجربه میکنند. مطالعات معتبر درباره اختلال برانگیختگی جنسی زنان نشان میدهد که میل جنسی کم و مشکلات ناشی از برانگیختگی جنسی با توجه به سن، شرایط فرهنگی، مدتزمان علائم و وجود پریشانی متفاوت است.
یک منبع تحقیق معتبر در سال 2009 نشان داد که 3.3 درصد از شرکتکنندگان بین سنین 18 تا 44 سال مبتلابه برانگیختگی جنسی زنان بودند، درحالیکه 7.5 درصد از شرکتکنندگان در سنین 45 تا 64 سال آن را تجربه کردند.
استعمال دخانیات، الکل و مواد مخدر از علل اختلال برانگیختگی جنسی زنان
تشخیص اختلال برانگیختگی جنسی در زنان
تشخیص اختلال برانگیختگی بعضیاوقات برای پزشکان دشوار است، زیرا در بسیاری از موارد ترکیبی از شرایط اساسی را شامل میشود. علاوه بر این، بسیاری از خانمها ممکن است در مورد علائم و زندگی جنسی خود با پزشک خود راحت نباشند. این مانع از تشخیص بسیاری از مشکلات میشود.
بیشتر پزشکان با طرح یک سری سؤال در مورد سلامت جنسی و روانی شما شروع میکنند. در مرحله بعد، آنها بهاحتمالزیاد معاینه لگنی انجام میدهند تا علل فیزیکی مانند عفونت یا آسیب عصبی را رد کنند.
در بعضی موارد، ممکن است پزشک معالج شما نیز یک آزمایش کامل خون انجام دهد تا از سلامت کلی شما مطمئن شود.
اگر پزشک معالج شما علائم شما را ناشی از دلایل جسمی نداند، ممکن است شما را به رواندرمانگر متخصص درزمینهٔ سلامت جنسی و مشاوره سلامت روان ارجاع دهد. این مشاور در کشف علت عاطفی پشت اختلال برانگیختگی کمک کرده و به شما در ایجاد یک برنامه درمانی که مناسب شما باشد کمک میکند.
درمان اختلال برانگیختگی زنان
درمان عدم برانگیختگی زنان بر شناسایی علل اساسی و معالجه آنها متمرکز است. بسته به علت اصلی، درمانها اغلب شامل دارو، روانشناختی یا ترکیبی از هر دو است. ترکیبی از درمانها به بهترین وجه عمل میکند.
برخی از روشهای مرتبط با دارو شامل موارد زیر است:
- هورمون درمانی: اگر علت اصلی هورمونی باشد، هورمون درمانی ممکن است در معالجه کم استروژن یا تستوسترون، خشکی واژن یا درد کمک کند.
- تغییر دوز دارو: اگر دارویی که مصرف میکنید، مانند داروی ضدافسردگی، باعث ایجاد علائم شما میشود، تنظیم دوز دارو ممکن است به شما کمک کند.
روش های درمان اختلال برانگیختگی جنسی در زنان
همکاری با یک درمانگر که درزمینهٔ سلامت جنسی تخصص دارد، بهتنهایی یا باهمسرتان، میتواند در پرداختن به برخی از عناصر روانشناختی اختلال برانگیختگی نیز کمک کند.
متخصصان سلامت روان از جنبههای مختلف تمایلات جنسی، از برخورد با آسیبهای گذشته تا کمک به افراد برای شناسایی آنچه که باعث ایجاد نگرانی میشود، متمرکزشدهاند. آنها همچنین میتوانند ابزارهایی را برای کمک به بهبود ارتباطات جنسی در اختیار شما قرار دهند.
حتی اگر هیچ شرایط اساسی درزمینهٔ سلامت روانی ندارید، یک درمانگر میتواند به شما کمک کند تا آنچه را که واقعاً شما را تحریک میکند و موانعی که در این راه وجود دارد تشخیص دهد. آنها همچنین میتوانند راهنمایی در مورد چگونگی ایجاد اعتماد و صمیمیت با شریک زندگی خود ارائه دهند که میتواند نقش بزرگی در اختلال برانگیختگی جنسی زنان داشته باشد.
روشهای درمانی دیگر برانگیختگی جنسی زنان
علاوه بر اینکه به دنبال کمک حرفهای هستید، اقدامات دیگری ممکن است به توانایی شما در برانگیختگی جنسی کمک کند. مقاله مراحل احیای میل جنسی زنان نیز میتواند کمک بسیاری باشد.
- در خانه نیز میتوانید محیطی آرامشبخش را ایجاد کنید تا به مغز و بدن کمک کنید تا برای انواع فعالیتهای جنسی آماده شود. با عناصر مختلفی مانند نورپردازی ملایم یا موسیقی آرامشبخش آزمایش کنید. میتوانید در مورد انجام فعالیتهای جنسی در خارج از اتاقخواب مانند دوش گرفتن باهم نیز فکر کنید.
- زمان بیشتری را برای شروع رابطه صرف کنید. زوجین میتوانند بر روی لمس و تحریک لذتبخش متمرکز شوند.
- از روان کننده استفاده کنید. در صورت توصیه پزشک برخی از خانمها میتوانند از روان کننده اضافی یا استروژن درمانی بهرهمند شوند.
- بر صمیمیت و اعتماد متمرکز شوید. تقویت پیوند بین شرکا میتواند کمککننده باشد زیرا شما در راستای راههای جدید برای ایجاد لذت و تحریک کار میکنید.
حرف آخر
بسیاری از خانمها در طول زندگی نوعی اختلال عملکرد جنسی را تجربه میکنند، ازجمله مشکل در برانگیخته شدن. درحالیکه داشتن اختلال برانگیختگی جنسی زنان میتواند آنها را منزوی و ناامید کنند، اما قابلدرمان است. برای شروع درمان از قرار ملاقات با پزشک خود شروع کنید تا هرگونه شرایط اساسی جسمی یا روانی که ممکن است باعث علائم شما شود را بررسی کنید.
💬 نظر شما درباره این مطلب چیست؟










